بسیاری ازمشکلاتی که امروز دست به گریبان زندگیهای ماست از ندانستن های ما سر چشمه می گیر د و جهلی است که هر روز مرکب تر می شود و ریشه هایی است که به غلط شناخته می شوند و بی تاثیر پیگیری می شوند.

 چرا در این مملکت فر هنگ ارتباطی زن و مرد تا بدین حد ذلیل و ضعیف است؟

 چرا به دختران و پسران ایرانی در مورد ارتباط فی مابینشان آموزشی داده نمی شود؟

 اشتباه نکنید نمی خواهم از ایدزو بیماریهای مقاربتی حرف بزنم تا قرص ضد بارداری و کاندوم را معرفی کنم، می خواهم از ضعف دانسته های ما نسبت به جنس مخالفمان بگویم.

تمام یک ارتباط آغوش بازو بوسه های گرم نیست !تمام یک ارتباط پیچش و لغزش در مسیر نرم نیست که لذتهای آنی و لحظه ای گاهی روح را تباه و انسانیت فرد را فنا می کند.

ارتباطات انسانی محصور در ارتباطات جنسی نیست.

 آیا صرف اینکه دختر ایرانی نداند که یک پسر چگونه می تواند با تعریف و تمجید و تحسین اندام یک دختر او را به آغوش خود دعوت کند جلوی این توطئه را خواهد گرفت! آیا صرف آگاهی ندادن یک پسر به مساله زیباییهای جنسی زنانه و عشوه گریهای دلبرانه می توان او را مصون و متین و سربه راه کرد. تا کجا باید رفت؟

 چرا اکثر خانواده ها با جوانان خود در زمینه عشق مشکل دارند؟

 آیا سرکوب عشق به کمال منتهی می شود؟

عشق را باید هدایت کرد کنترل کرد یا سر کوب کرد؟

 از عشق بیرون بیاییم چرا همان عشاق شرعی وهمخانه طرز عشق بازی و هم آغوشی و دلبری را بعد از وصال زود فراموش می کنند.

 چرا تازه دامادهای ایرانی فقط آموزش تنظیم خانواده می بینند آیا به آنها طرز صحیح هم آغوشی و عاشقی و دلبری آموزش داده می شود؟آیا به آنها گفته می شود چگونه دل همسر را بیرون و درون رختخواب از آن خود کنند.آیا به آنها گفته می شود که زن برای ارضای تو نیست تو و همسرت هر دو با هم باید همدیگر را به اوج لذت و ارضا برسانید. آیا به مرد ایرانی گفته می شود: تمیز به رختخواب برو!موهای زائد بدنت را کوتاه کن!معطر و محبوب به یار خود رو کن!چرا بعضی مردها بعد از هم آغوشی به حمام می روند وشاید برای تمیز شدن و اجبار به حمام رفتن هم آغوشی می کنند.

آیا آرایش و پیرایش فقط مخصوص خانمهاست؟

چرا بسیازی از مردهای ما نمی دانند در رختخواب چگونه باید باشند!چگونه شروع کنند و چگونه تمام کنند.چرا با خودخواهی و خود محوری خود در مسیر ارضا قرار می گیرند و توجهی به همسر خود و نیازهای او ندارند.

جالب است که بعد از مدتی از زندگی زنا شویی هم بخاطر کوتاهی های خودشان و ندانستن هایشان به بهانه سرد شدن زن و لذت نبردن جنسی دنبال تن تازه و عشق تازه ای هستند. غافل از اینکه این گل پژمرده و سر شده در دستان بی احتیاط و آغوش تاسف بار خودشان پر پر و پژمرده شده است.

 چرا به دختران ما آموزش داده نمی شود که با همسران خود در رختخواب چگونه برخورد کنند.چگونه لذت عشق و هما غوشی را در زندگی خود همیشگی کنند.چرا به آنها آموزش داده نمی شود که لذت بردن جنسی جایی برای امتیاز دادن و امتیاز گرفتن نیست! چرا در این باره هیچ کجا روشن و شفاف سخن سرایی نمی شود.مگر این امر شخصی و خانوادگی تبعات اجتماعی ندارد؟

 چه قدر سربسته گفتنهای ما با عث فسادکاریهای پنهان شد و شالوده خانواده های اصیل بخاطر چنین ندانم بکاریهایی سست و لرزان شد. کجای کتابهای درسی مملکت ما از نحوه اغفال شدن و مورد سوئ استفاده قرار گرفتن حرفی به میان آمده؟ کجای همان کتابها عشق های جوانی با دیدی روانشناسانه و مناسب به نقد و بحث گذاشته شده است؟

چرا هیچگاه در کتاب دختران دبیرستانی نخواندیم اتو زدن(کنار خیابان سوار هر ماشینی شدن) کار ی در شان دختر ایرانی نیست.چرا جایی نوشته نشد شان یک دختر ایرانی چیست؟.آنقدر منع کردیم که حرص و ولع را به سر حد رساندیم و خواهشها و تمنیات روحی و معنوی را به تمایلات جنسی و شهوانی تبدیل کردیم و هر عشقی به غریزه ای ختم شد.چرا روابط سالم بین زن و مرد نداریم.

چرا نمی توان مردی را بی هیچ انگیزه جنسی و زنی را بی هیچ ارتباط نا صحیحی دوست داشت؟چرا اولین شک به هر رابطه شک به پلشتی های آن رابطه است؟آیا جز این است که آموخته ایم بین زن و مرد ارتباطی جز ارتباط جنسی نمی تواند وجود داشته باشد.؟

 اعمال محدودیت هایمان کار را خرابتر کرد. ارتباط از پارکها و سینما ها و مکان های شلوغ به خانه ها ی خلوت کشیده شد و گیربازارها خانه های فساد را رونق بخشید.

زمانی این انحرافات مخصوص مجردها بود و حالا مردهای متاهل و خانمهای متاهل هم با آن دست و پنجه نرم می کنند. تا کجا باید رفت؟تا کی باید اشتباه کرد؟

 دوستان عزیز نظر شما درباره انحرافات جنسی و روابط غلط زن و مرد در جامعه امروز چیست؟ ریشه این انحرافات در کجاست؟آیا عدم آموزشهای صحیح در این زمینه توسط متولیان فرهنگی و اجتماعی را زمینه ساز توسعه این انحرافات نمی دانید؟چه باید کرد؟